List protestacyjny polskiego świata naukowego przeciwko GMO

Ze zdziwieniem i zaniepokojeniem przyjęliśmy fakt, że badania realizowane w ostatnich latach w dwóch instytutach resortowych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi mają stanowić pretekst i alibi dla zniesienia zakazu importu pasz genetycznie zmodyfikowanych do Polski.

Po zapoznaniu się z raportem końcowym z realizacji tego zadania stwierdzamy, że wśród opublikowanych w recenzowanych czasopismach oryginalnych prac badawczych nie ma ani jednej publikacji, która opisuje wpływ pasz GMO na zdrowotność zwierząt doświadczalnych.

Wymienione w raporcie prace oryginalne dotyczą bowiem dwóch, całkiem innych zagadnień: 1) oceny wpływu pasz GMO na wskaźniki produkcyjne i na jakość uzyskiwanych produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz 2) analizy losów transgenicznego DNA w przewodzie pokarmowym i tkankach zwierząt.

Zgodnie ze standardami przyjętymi w nauce, tylko badania, które przeszły proces niezależnej recenzji naukowej mogą być brane pod uwagę jako dowód naukowy. Nie są takim dowodem raporty, streszczenia ani komunikaty zjazdowe.

Wobec powyższego stanowczo sprzeciwiamy się rozpowszechnianiu opinii, że realizacja przedmiotowego projektu dostarczyła dowodów na bezpieczeństwo zdrowotne zwierząt karmionych paszami GMO. Jak wykazaliśmy powyżej -takiego dowodu, w postaci recenzowanych publikacji w uznanych periodykach naukowych o zasięgu międzynarodowym, omawiających status zdrowotny zwierząt, wykonawcy projektu dotychczas niestety nie dostarczyli.

A jak wskazuje lektura literatury naukowej, kwestia bezpieczeństwa zdrowotnego produktów GMO nie jest wcale bezdyskusyjna.

Sprzeciwiamy się również wykorzystaniu efektów programu ministerialnego do promocji pasz i żywności GMO oraz jako pretekstu do prowadzenia polityki sprzecznej z Ramowym Stanowiskiem rządu z 2008 r. i sprzecznej z aktualnymi trendami europejskimi. Przypominamy, że działa z dobrym skutkiem Program Wieloletni na lata 2011 – 2015: “Ulepszanie krajowych źródeł białka roślinnego, ich produkcji, systemu obrotu i wykorzystania w paszach.”

W Biuletynie Forum Debaty Publicznej, prowadzonej pod patronatem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego czytamy m.in.: “[...] badania Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu i Instytutu Zootechniki w Balicach, których celem było zastępowanie w dawkach pokarmowych białka z importowanej soi, białkiem z krajowych roślin strączkowych wykazały, że: w przypadku tuczu trzody chlewnej wyniki były porównywalne, a mięso wytworzone z krajowego białka jakościowo lepsze, w przypadku drobiu, można częściowo zastąpić śrutę sojową. Cena 1 kg białka skalkulowana na podstawie cen rynkowych w dawkach pokarmowych dla trzody i drobiu wykazała, że w różnych odstępach czasu zastępowanie importowanej soi krajowymi surowcami białkowymi było od 3 do 7% bardziej opłacalne.

Wspomniany projekt obejmuje również problem organizacji rynku roślin strączkowych niezbędną koncentrację i rozwiązania logistyczne płynnego zaopatrzenia zakładów paszowych w krajowy surowiec białka roślinnego.”

Równie pozytywnie o możliwości uniezależnienia Polski od importu soi GMO wypowiada się prof. Józef Tyburski: ”To jest właściwy kierunek działań i nie można go ignorować ani deprecjonować jego bardzo obiecujących efektów.”

W związku z powyższym, DOMAGAMY SIĘ rzeczywistej i konsekwentnej realizacji Ramowego Stanowiska Polski dotyczącego GMO.

W naszej opinii będą temu sprzyjać następujące działania:

1.Powołanie do zespołów doradczych, działających przy właściwych ministerstwach, przedstawicieli Koalicji “POLSKA WOLNA OD GMO” oraz wskazanych przez Koalicję niezależnych ekspertów.

2.W szczególności zaś pilne powołanie zespołu doradczego, którego celem będzie opracowanie racjonalnego programu wycofywania pasz GMO z produkcji zwierzęcej i zastępowania ich paszami bez GMO, zwłaszcza z roślin rodzimej produkcji.

3.Utrzymanie i egzekwowanie ustawowego zakazu stosowania pasz GMO, który wprowadzono w Polsce Ustawą o paszach z dnia 22 lipca 2006 roku, w art. 15 ust 1, pkt 4 w brzmieniu: “Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt: (…) – pasz genetycznie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego.” (Dz. U. 2006, nr 144, poz. 1045).

4.Pilnego wydania przepisów wykonawczych dla służb państwowych gwarantujących egzekwowanie wyżej wspomnianego zakazu.

5.Utworzenie mechanizmów i zabezpieczenie środków finansowych dla promocji i wspierania przyjaznego zwierzętom, wolnego od GMO systemu hodowli, którego efektem są dobrej jakości, smaczne i bezpieczne produkty.

6.Prowadzenie konsekwentnej polityki w zakresie promowania produkcji tradycyjnych roślin paszowych w zrównoważonych gospodarstwach rodzinnych oraz wspierania finansowego producentów pasz bez GMO.

7.Szerokiej promocji w Polsce i za granicą wysokiej jakości żywności opartej na paszach bez GMO. Wykorzystania tego elementu jako podstawowego atutu przy tworzeniu PR dla eksportu polskiej żywności.

Podpisali:

1.Grażyna Cichosz, prof. dr hab. inż., specjalista z zakresu bezpieczeństwa zdrowotnego żywności, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

2.Kamila Drylska-Czekalska, lek. stom., doktorantka, Katedra Nauk Podstawowych i Przedklinicznych, Zakład Biologii Środowiskowej, Wydział Wojskowo-Lekarski, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

3.Wiesław Dyk, ks. dr hab. profesor Seminarium Duchownego i Uniwersytetu Szczecińskiego, filozof przyrody

4.Stanisław Flaga, dr inż., AGH w Krakowie, prezes Fundacji Instytut Dziedzictwa Wsi i Regionów, ekspert firmy “BioDar”

5.Anna Głowacka, dr hab. n. med., prof. nadzw. UM, Kierownik Zakładu Biologii Środowiskowej, Katedra Nauk Podstawowych i Przedklinicznych, Wydział Wojskowo – Lekarski, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

6.Magdalena Jaworska, prof. zw. dr hab., Katedra Ochrony Środowiska Rolniczego Uniwersytet Rolniczy w Krakowie, ekspert Polskiej Izby Ekologicznej (nr. cert. 67) w zakresie postępowania w sprawie ocen oddziaływania na środowisko, ekspert UE COST w dziale Biotechnology in Agriculture – członek Zarządu w latach 1993-2006, ekspert d/s GMO przy Ministerstwie Środowiska w latach 2006-2009

7.Krzysztof Kamiński, wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, redaktor naczelny kwartalnika “Porady na zdrowie”

8.Ryszard Kulik, dr, psycholog społeczny, adiunkt w Katedrze Psychologii Społecznej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, zaangażowany w prowadzenie edukacji ekologicznej i psychologicznej.

9.Katarzyna Lisowska, prof. nadzw. dr hab., biolog molekularny, specjalistka w zakresie biologii medycznej, członek Komisji ds. GMO przy Ministerstwie Środowiska

10.Emilia Lorenc, mgr, diagnosta laboratoryjny, biolog molekularny, dietetyk

11.Marek Lorenc, lek. med., lekarz medycyny rodzinnej, Kraków

12.Agnieszka Malek, mgr inż. ochrony środowiska, pracownik naukowy w Johnson Matthey Technology Centre, Wielka Brytania

13.Artur Mnich, lekarz medycyny, Kraków

14.Tomasz Nocuń, lekarz medycyny, autor książek z zakresu dietetyki, Lublin

15.Jacek J. Nowak, dr, profesor kontraktowy Szkoły Wyższej im. B. Jańskiego w Warszawie, wykładowca w zakresie rozwoju zrównoważonego

16.Andrzej Rabsztyn, dr hab., Uniwersytet Rolniczy w Krakowie, specjalista hodowli drobiu

17.Stanisława M. Rogalska, prof. dr hab., Wydział Biologii, Uniwersytet Szczeciński

18.Piotr Skubała, dr hab. prof. U.Śl., Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego, ekolog, zajmuje się filozofią środowiskową, ekoetyką i edukacją ekologiczną

19.Krystyna Słodczyk, dr nauk biologicznych, Politechnika Opolska

20.Zofia Sokołowska, prof. dr hab., Instytut Agrofizyki PAN Lublin Grzegorz Smurzyński, lekarz dentysta

21.Dorota Staszewska, lekarz psychiatra, psychoterapeuta, specjalista medycyny holistycznej

22.Jerzy Szymona, dr hab., prof. nadzw. Katedra Ekologii Rolniczej, Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie

23.Roman Andrzej Śniady, dr inż., Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ekspert w zakresie rolnictwa ekologicznego

24.Piotr Tomasik, prof. zw. dr hab., Katedra Chemii, Uniwersytet Rolniczy w Krakowie oraz Krakowska Szkoła Wyższa Promocji Zdrowia

25.Mieczysław Ustasiak, dr inż., Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny

26.Kazimierz Walasz, dr, Małopolskie Towarzystwo Ornitologiczne

27.Stanisław K. Wiąckowski, prof. dr hab. inż., biolog-ekolog, b. kierownik Katedry Ekologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, b. przewodniczący Komisji Sejmowej Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

28.Stanisław Wika, prof. dr hab., Katedra Geobotaniki i Ochrony Przyrody, Uniwersytet Śląski

29.Tomasz Winnicki, prof. dr hab., Prorektor Karkonoskiej Państwowej Szkoły Wyższej i profesor PWSZ w Kaliszu, były przewodniczący Państwowej Rady Ochrony Środowiska 30.Zbigniew Witkowski, prof. dr hab., Kierownik Katedry Nauk o Środowisku Przyrodniczym na Wydziale Turystyki AWF w Krakowie

31.Leszek Woźniak, prof. dr hab. inż., Kierownik Katedry Przedsiębiorczości, Zarządzania i Ekoinnowacyjności, Politechnika Rzeszowska

źródło: www.radiownet.pl

03.07.2012. 22:25